Τα απίστευτα και μη αναγνωρισμένα έργα του Banksy, αυτά που σίγουρα δεν γνωρίζεις


Ο καλλιτέχνης Banksy επέστρεψε και πάλι με νέα έργα στο Παρίσι.
Banksy δεν είναι μόνο ένας αφοσιωμένος καλλιτέχνης αλλά κυρίως ο κομιστής ενός μηνύματος ειρήνης.

«Street pubis» *
* Οδός παμπ. Σε αυτό το έργο μπορούμε να δούμε ότι ο καλλιτέχνης ήθελε να παίξει με το αστικό περιβάλλον για να ενισχύσει το σώμα της γυναίκας και τα μαλλιά της. Μια δέσμευση … γυμνή!

touffe-poil-ok

«ουρητήριο κόσμο» *
* Ο ουρικός κόσμος. Με την προσαρμογή σε ένα εφήμερο αστικό περιβάλλον (σε αυτή την περίπτωση, μια λακκούβα), ο διάσημος καλλιτέχνης γκράφιτι καταφέρνει να απεικονίσει το όραμά του για τον κόσμο … όχι πάντα πολύ θετικό.

teub-ok-1024x642

«Γουνάκι της γυναίκας» *
* Ο τσούκς παίζει Ζουλέτες. Με την κλίση σε ένα στόμιο υδρορροής, ο καλλιτέχνης με την μυστική ταυτότητα καταγγέλλει την εμφάνιση που αναλαμβάνουν οι άνδρες στο θηλυκό αναπαραγωγικό σύστημα.

plaisir-féminin-ok

«Διάρροια» *
* Διάρροια. Η τέχνη είναι επίσης ένας χώρος έκφρασης που πρέπει να σπάσει όλα τα ταμπού και να διερευνήσει ακόμη και τις πιο δυσάρεστες σκιές.

chiasse-ok-1024x654

Advertisements

ΦΙΛΗΣΥΧΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ


ΝΙΚΟΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ

Δεν ηταν ευκολο αυτο είναι αλήθεια ,κουραστηκα πολύ μέχρι να σε συναντήσω και να ξημερωση η μερα που ο χρονος θα πηγενε για ευθανασια στην λιστα της ελβετιας των αγανακτησμένων, η μερα που το θεαμα της βιας θα ανήκη αποκλειστηκα στο συχρονο πολιτισμο και οχι στους τρελους που ζουν σε σπηλιες δημιουργοντας ανηκουστες ουτοπιες.Της δικαιοσηνης ο ηλιος τωρα εγινε αστρα σε σκοτεινο ουρανο που φωτιζουν λογότυπα δικαιου, κοιτα το αστρο Α πεφτη συχνα και ανεβενει ξανα δινοντας ευχες μα να και το σαν ουρανιο τοξο αστρο και εκει το αστρα που μεταναστευη και πιο περα τα παιδικα στερια και πιο περα μεσα στο σκοταδι να ενας ηλιος ανονυμος με βαρυτητα που ελκυει αστεγους αθρησκους και πυρομενους μεταμορφωνοντας τους σε φως πιο δυνατο καθε φορα και πιο δυνατο και το σκοταδι , αυτο το κενο που κατασπαραζει το ευ και τον εωσφορο προμηθεα μεταδιδει την αστροσκονη για την τροφη νεων ηλιων μεσα στην συνηδηση της υπαρξης.Τωρα μπορουμε και περπαταμε χερι χερι στους δρομους,φιλιομαστε, δυο ευζωνες τιμη εις του αγνωστους πεσοντες εις το ονομα της ελευθεριας,δυο νεκροθαφτες που τιμουν το θανατο με ερωτα ,δυο ενεργειες τρομοκρατικες.

Το λογοτεχνικο ειδος cut up


Η τεχνική cut-up (ή découpé στα γαλλικά) είναι μια τυχαία λογοτεχνική τεχνική στην οποία ένα γραπτό κείμενο κόβεται και αναδιαμορφώνεται για να δημιουργήσει ένα νέο κείμενο. Η ιδέα μπορεί να ανιχνευθεί τουλάχιστον στους Dadaists της δεκαετίας του 1920, αλλά έγινε γνωστή στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960 από τον συγγραφέα William S. Burroughs και έκτοτε χρησιμοποιήθηκε σε μια ευρεία ποικιλία περιβαλλόντων.

Η κοπή πραγματοποιείται λαμβάνοντας ένα τελικό και πλήρως γραμμικό κείμενο και κόβοντας το σε κομμάτια με μερικές ή μεμονωμένες λέξεις σε κάθε κομμάτι. Τα κομμάτια που προκύπτουν στη συνέχεια αναδιαμορφώνονται σε ένα νέο κείμενο, όπως στα ποιήματα του Tristan Tzara όπως περιγράφεται στο σύντομο κείμενο του, ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ένα POAD DADAIST.

ΜΕ ΧΙΛΙΑ ΜΑΤΙΑ ΘΑ ΣΕ ΔΩ, ΜΕ ΧΙΛΙΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΘΑ ΣΕ ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΣΩ.LARRY COOL


Η ΥΠΟΘΕΣΗ:
Στο όχι πολύ μακρινό μέλλον ο πληθυσμός τού πλανήτη έχει συγκεντρωθεί –λόγω των πολέμων και της κλιματικής αλλαγής– σε είκοσι mega-cities πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων κατοίκων η κάθε μια.
Το Λονδίνο είναι μία απ’ αυτές τις μητροπόλεις και είναι χωρισμένο στα δύο. Το κάτω απ’ τον Τάμεση νότιο μέρος έχει καταληφθεί από βαρβάρους οι οποίοι με αρχηγό τον Little John το ανακήρυξαν σε Ανεξάρτητη Τζαμαχιρία και βρίσκονται σε πόλεμο με το βόρειο το οποίο διοικείται από μια ολιγαρχία του πλούτου. Ο ισχυρότερος εξ αυτών, και πραγματικός κυρίαρχος τού Λονδίνου, είναι ο τραπεζίτης, Krampus.
Ο SOMA (πρωταγωνιστής) έχει ένα μικρό εστιατόριο στο νότιο Λονδίνο. Μια μέρα εισβάλλουν στο κατάστημά του δύο τρομοκράτες μαζί με μια βομβιστή αυτοκτονίας που φορά μπούργκα. Οι δύο τρομοκράτες φονεύονται, ο Soma διασώζεται, κι όταν η γυναίκα βγάζει τη μπούργκα αντικρίζει έκπληκτος, ένα…

42096325_2183453088602541_6817672249189859328_n

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
«όι, όι, μάνα μ’!» «από τί πάσχετε, αν επιτρέπεται;» ο αμαξηλάτης στρέφοντας προς τα πίσω το κεφάλι: «ο άνθρωπος βασανίζεται από αλυσιτελή και ατελέσφορη στύση,» «διάβολε! τί ’ναι τούτο πάλι;» «βρίσκεται διαρκώς στα πρόθυρα εκσπερμάτισης αλλά δεν εκσπερματίζει·» «αυνανιστείτε, αγαπητέ μου· αυνανιστείτε ελεύθερα· εγώ αυτό κάνω και χαλαρώνω·» το ‘σώμα’ τον κοιτάζει με σκοτεινό, μοχθηρό βλέμμα· «φιού-φιού!» σφυρίζει ο Broker στρέφοντας προς την άλλη μεριά το κεφάλι· ντριν-ντριν, «άκρηη..!» ο αμαξηλάτης τρέχει σαν μανιακός ελισσόμενος με μεγάλη επιδεξιότητα ανάμεσα στο πλήθος· το ‘σώμα’ τυλιγμένο μέσα στη χνουδωτή βοή τής πόλης, αισθάνεται σαν μεγάλη κάμπια με μαλακό, δακτυλιοειδές σώμα· μεταξένιες λωρίδες ζωής χαϊδεύουν το πρόσωπό του· αστραπιαίες, λεπτόρρευστες φλέβες χρυσού διασχίζουν τους δρόμους σαν παραδείσια φιδάκια· «διαταραχή τών αισθήσεων· αυτό που μου φύτεψαν στο κεφάλι μού δημιουργεί παραισθήσεις·» σκέφτεται το ηδονόπληκτο ‘σώμα’· ο αμαξηλάτης στρέφει πάλι το κεφάλι: «δεν είναι παραισθήσεις, φίλε· ο πλούτος τής Μητρόπολης είναι·» «διαβάζει τις σκέψεις! φυλάξου απ’ αυτόν· ειν’ επικίνδυνος· καλύτερα να μη σκέφτεσαι τίποτε· αλλά…… έχω την εντύπωση ότι κάπου τον έχω ξαναδεί αυτόν· πού όμως;» λεπτότατα φύλλα χρυσού παρασυρόμενα απ’ τον άνεμο κολλούν σε, «χα, χα, χα!» αισχρά, θηλυκά πρόσωπα Κενυατισσών που φορούν κολλητά, κοντά φορέματα αποκαλύπτοντας τους χοντρότατους μηρούς και τους ογκωδέστατους γλουτούς τους· σταγονίδια αλχημικού ρευστού λαμπιρίζουν στα μαλλιά και στα δόντια τους· στους δρόμους ταχύτατα σμήνη σπερματοζωαρίων καταδιώκουν ξετρελαμένα ωάρια· στον αέρα φευγαλέα σπαράγματα φράσεων από δεκάδες γλώσσες συμπλέκονται με κακόηχες rap· παντού πλανάται η δυσοσμία ταγγισμένου λίπους αναμεμιγμένου με την ιδρωτίλα τών ασιατών οι οποίοι με ταχυδακτυλουργική επιδεξιότητα γυρίζουν μέσα σε μεγάλα τηγάνια ακαθόριστα, εμετικά πραγματάκια που τα καταβροχθίζουν λαίμαργα τα πεινασμένα πλήθη· θραύσματα εικόνων εκσφενδονιζόμενα από ξαφνικές λάμψεις φωτεινών επιγραφών καρφώνονται στα μάτια τού ‘σώματος,’ και σφηνοειδείς ήχοι-μύδροι εμπήγνυνται τ’ αυτιά του· σφίγγει τα βλέφαρα, πιέζει τις παλάμες στ’ αυτιά του· υποφέρει· από πάνω του γέρνουν άσχημα κτίρια σαν απειλητικά τέρατα που ετοιμάζονται να τον καταβροχθίσουν· μια νέα, εσωτερική, αισθησιακή έκρηξη το κάνει ν’ αναπηδήσει στο κάθισμα· ισχυρά ρεύματα ηδονής διαπερνούν τα μέλη του προκαλώντας οδυνηρές, μυϊκές συσπάσεις κι ακούσιες, σπαστικές κινήσεις τών χειρών και των ποδών·

Το βιβλίο θα το βρείτε στην Αθήνα στα βιβλιοπωλεία: ΠΟΛΙΤΕΙΑ, ΙΑΝΟΣ, ΠΑΤΑΚΗΣ, ΑΛΦΕΙΟΣ, ΠΑΡΗΜΙΝ, SOLARIS, ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ, ΦΑΡΦΟΥΛΑΣ, ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ, ΟΝΑΡ, στη Θεσσαλονίκη στα: ΚΕΝΤΡΙ και ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ, στην Πάτρα στο: NOUVEAU, ή να το παραγγείλετε στο τοπικό σας βιβλιοπωλείο.

Γιούλη Τσατσοπούλου ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ


Ονομάζομαι Γιούλη Τσατσοπούλου, ζω και εργάζομαι ώς φωτογράφος στην Αθήνα, τελείωσα το τμήμα Φωτογραφίας και Οπτικοακουστικών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο δυτικής Αττικής .Ασχολούμαι ενεργά με τη φωτογραφία απο το 2009 .Βασικός πυρήνας της δουλειάς μου είναι το αυτοπορτραίτο ,το σώμα και η ύπαρξη τους τους στον χώρο.
Έχω πάρει μέρος σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό.
41603531_557431611354112_5650425357908574208_n
Ένα σταφύλι, μια φύση, ένα ανθρώπινο στοιχείο, ένα υλικό. Όλα τους φέρουν μια αρχική ταυτότητα αναγνωρίσιμη και προσδιορισμένη. Μπορεί αυτή η ταυτότητα να χαθεί? Να αλλάξει? Να αλλοιωθεί? Να μεταμορφωθεί? Να εμπλουτιστεί?

Τι συμβαίνει σε ένα φρούτο εάν διπλασιαστεί? Σε μια φύση εάν εμπεριέξει μια δεύτερη, άλλη φύση ή ακόμη και τον ίδιο της τον εαυτό? Τι συμβαίνει σε δυο χέρια που προσκολλόνται μεταξύ τους? Τι προκύπτει εάν μια φύση αποτυπωθεί σε έναν διαφορετικό, απρόσμενο καμβά, όπως ένα ανθρώπινο σώμα? Ή τι θα μπορούσαμε να πούμε για ένα υλικό όπως το ριζόχαρτο, που τσαλακώνεται, αλλοιώνεται και διπλασιάζεται?
Διατηρούν την αρχική τους ταυτότητα ή προκύπτει μια νέα, διαφορετική?
Η φωτογραφική απεικόνιση αυτών των στοιχείων, που παρουσιάζεται εδώ, μοιάζει με μια κίνηση από το οικείο στο ανοίκειο και πάλι πίσω στο οικείο – σε ένα νέο οικείο,αυτή τη φορά. Το αρχικό, το πρωτογενές υλικό παραμένει εδώ αναγνωρίσιμο σε τέτοιο βαθμό και με τέτοιο τρόπο που μοιάζει να μένει αναλλοίωτο, παρά τις αλλοιώσεις και τους πειραματισμούς που υφίσταται.
Το πρωτογενές υλικό –το φρούτο, το ανθρώπινο μέλος, το στοιχείο της φύσης- που χρησιμοποιείται είναι πάντα εμφανές στην τελική φωτογραφική σύνθεση. Παραμένει όμως απλώς ένα φρούτο, ένα ανθρώπινο μέλος, ένα στοιχείο της φύσης ή μήπως η νέα φωτογραφική σύνθεση παραπέμπει και σε νέα ταυτότητα αυτών των στοιχείων?
Still searching…

γιουλιOLYMPUS DIGITAL CAMERAγ2γ3γ4γ5γ6γ7

29 μικροδιηγήματα του Γιάννη Φαρσάρη«Φόβος κανένας»


Εκδόσεις OPENBOOK https://www.openbook.gr/fovos-kanenas/ διανεμετε δωρεαν

Άδεια διανομής: Creative Commons BY-NC-SA (Αναφορά δημιουργού – Μη εμπορική χρήση – Παρόμοια διανομή)

ISBN: 978-618-81465-2-5

Σελίδες: 128

Έτος έκδοσης: 2015
29 μικροδιηγήματα, θραύσματα του παράδοξου, επιχειρούν να υπονομεύσουν οικείες όψεις μιας θλιμμένης πραγματικότητας. Γεμάτα ειρωνεία και λόγο κυνικό, μα και χιούμορ κατεδαφιστικό που ανατρέπει τις βεβαιότητες, συνθέτουν έναν λαβύρινθο λογικής και φαντασίας.

Αφηγήσεις πάλλουσες και σκοτεινές, όλες σε πρώτο πρόσωπο, χτίζουν μικρόκοσμους απωλειών και μετά τους γκρεμίζουν. Οι ήρωες των μικρών αυτών ιστοριών είναι ακροβάτες που παραπαίουν μεταξύ ευτράπελου και τραγικού, προκαλώντας έκπληξη και θυμηδία.

fovos_kanenas-1