big bang


Από τότε πού με ένα συναίσθημα θανάτου έκανα έρωτα με την Αννα  πέρασαν μέρες ίσως και μήνες, αν λάβω υπόψην την αλλάγη του καιρού.Από τότε το χρόνο ως χρόνο ποτέ δεν τον έλαβα υπόψην μου.Αυτό πολλές φορές με έκανε να τον αντιλαμβάνομαι από δευτερόλεπτο σε δευτερόλεπτο, όταν πλέον αλλάγη ήταν αυτά που τα μάτια μου φωτογραφίζανε, απλές εικόνες που ερχόντουσαν στον ύπνο μου και γινόντουσαν ιστορίες, ένας άνθος μαραμένο, μία γυναικεία φιγούρα σε ένα παράθυρο ή ακόμα μπορεί και το κομμενό πόδι του ζητιάνου.Αυτός όμως ήταν και ο κυριότερος λόγο που άλλαζα συχνά δουλειά.

–  Μου αρέσει να δουλεύω βράδυ.Μονολόγησα φωναχτά από πάθος

Μου αρέσει να διασχίζω τους δρόμους της πόλης την νύχτα .Αργά όταν σχεδόν όλα σιωπούν, όταν σχεδόν όλα ονειρεύοντε.Φτάνοντας στο προορισμό μου κατηφόρισα τα σκαλιά για να φτάσω στο πορτόνι που κάθε φορά , έτσι νυχτιάτικα που το ξυπνώ, παραπονιέτε με ένα γκρινιάρικο σκουριασμένο κλαψούρισμα.

Περπάτησα στην ανθησμένη αυλή, κοντοστάθηκα για λίγο , τα αρώματα να αφήσω ως αύρες νεράϊδων να με κυκλώνουν, να με μεθούν , να με ξωστρακίζουν.Τις παρέσυρα μαζί εώς το κρεβάτι, ξάπλωσα με τα μάτια ανοιχτά στραμμένα προς τα χοντρα δοκάρια της σκεπής .Σιγανά, σιωπηλά ήρθε κρυφά σαν όνειρο ο θανατος να κάνει έρωτα με την ζωή και εγώ πλέον ήμουν έρμεος.

Δίχως γιατί με επικίνδυνους  ακροβατισμούς σκαρφάλωσα εώς εκεί.Κάθισα σε ένα απ΄τα δοκάρια , την πλάτη μου ακούμπησα στο τοίχο και μετά άφησα και την ψυχή μου να καθίσει.Κούρνιασα .Πέταξα την ματιά μου κάτω στην σιωπή και στο σκοτάδι.

Απορροφούσα εικόνες μαζί με μια εισπνοή βαθιά , απότομη , ερωτική , ξεψύχισμα.Το βλέμμα μου μετά από πολλά σταυρώθηκε στην εικόνα της Άννας.Με την ζέστη αυτή ιδρωμένη να είναι και παρμένη στο ονειρικό υποσυνείδητο του Μορφέα, έκανε νευρικές σπασμωδικές κινήσεις , σαν μορφή γέννας…., σαν γέννα.

Με ένα δυνατό ουρλιαχτό γέννησε τον εφιάλτη της και λίγες σταγόνες αίμα ανάμεσα απ΄τα πόδια της σημάδεψαν το σεντόνι, εμμηνόρροια.Γύρισε να με βρεί και δεν με ήβρε.

Έκλεισα τα μάτια και με μάτια κλειστά κοίταγα το κόκκινο λεκέ.Το σημαδι αυτό που ο πατέρας κάλυψε το πρόσωπό του τότε και από τότε για πάντα.Το σημάδι αυτό που κάθε φορά η Γέννα φέρνει , μια κηλίδα αίμα , ένα μικρό σημείο .Εκεί που η μάνα μου , η γιαγιά μου δημιουργήσανε ζωή.Το περίσσιο αγνό από της Άννας αίμα δίχως ακόμα να έχει δημιουργήσει ζωή , Παρθένο, συνέδεσε όλα τα τελευταία ουρλιαχτά – καθώς η ζωή ξεπορτίζει από την μάνα- μέσα εκεί διεγείροντας το ζωοφόρο από τις γέννες αίμα , δίνοντας του μια απεριόριστη ζωοδόχο δύναμη.

Ένα σημάδι που αν παρατηρούσες θα έλεγες, από ένα big bang γεννηθήκαν όλα.Έτσι και αυτό εκρίχθηκε , διαστελλόταν καλύπτοντας το λευκό κενό του σεντονιού δίνοντας του ζωή, αργα σταδιακά , στο σώμα της Άννας, στους τοίχους , στο πάτωμα , στον αέρα , συνθέντοντας την αποσύνθεση, κι όλα από μορφή γίναν πάλι σκόνη όπως τα σκονίδια του παραθύρου που αιωρούνται.Ένα σημάδι που αν το παρατηρούσες θα έλεγες πως από ένα big bang πέθαναν όλα.

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “big bang

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s